تو نگو همه به جنگاند و ز صلح من چه آيد؟!
تو يکي نهاي، هزاري تو چراغ خود برافروز...
نزديک خانهام، در قلبم، در شهر شلوغ و پر هياهوي من...ميان اين همه خمودگي و خاموشي
چراغي پرصدا از عاطفه و آگاهي روشن است.
عمر اين چراغ پرفروغ، بلند و نور افزون...
شاعری با دفتری از گلوله های خیس...ما را در سایت شاعری با دفتری از گلوله های خیس دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 6