ديوانه نيستم! / هنوز بر همانيم...

دیوانه نیستم

که هر نیمه شب

خوابِ صریح ِگم شدنت را می بینم

و هر خروسخوان

با نشانهای خونین و تازه

از تراکم ِچشمانت

شال و کلاه می کنم

به سمت ِ زمستانهایی که...

دیوانه نیستم

که برف را

بی دریغ و عاشقانه در آغوش می کشم

و یک ریز وگرم

عرق می ریزم

از خیال ِعبورِ محال ِقدمهای تو

بر هر کجای این جادههای عقیم و مه آلود و سرد...

که گل را می بوسم

به جای نفسهای تو

و دریاچه ها را به آتش می کشم

در غیاب ِاین کلمات ِ

دخترانه ی شرم انگيز...

دیوانه نیستم!

شاعری با دفتری از گلوله های خیس...