صلح...

صلح

تکه های خونین یک پیراهن سفید بلند است

که به جای زن زیبا

مرگ زیبا را در آغوش گرفته است.

در قله اورست هم که باشم

فرقی نمی کند

بدون لبخند تو

هر روز کودکان بیشتری در قصه می میرند

و بوسه

دوباره با سیلی یک هیولای داعشی

به لغت نامه باز می گردد...

می دانم

می دانم

می دانم

تقصیر من است که این شعر را دیر سرودم

که شمعدانی سر زا رفت

و به جای پیراهن نازک گلدار

چادر عبوس عزادار به دنیا آمد...!

شاعری با دفتری از گلوله های خیس...